podobnie notowana była także w rejestrach poborowych z lat 1563-1631. W 1518 król polski Zygmunt I Stary nadał Mikołajowi Potulickiemu wsie Budzyń, Podstolice i Brzekiniec w dożywocie. W 1527 Zygmunt I Stary zezwolił Mikołajowi Działyńskiemu podkomorzemu dobrzyńskiemu i staroście brodnickiemu wykupić z rąk Mikołaja Chodzieskiego zwanego też Potulickim wsie królewskie Budzyń, Podstolice i Brzekiniec.
W historycznych księgach podatkowych zachowały się także zapisy dotyczące wsi, pochodzące z XVI wieku. W 1563 miał miejsce pobór podatkowy od jednego łana sołeckiego, 32 kołodziejów, dwóch karczm i jednego człowieka luźnego. W latach 1564-1565 miejscowość odnotowano jako miasteczko Budzyń w starostwie Rogozińskim, w którym mieszkało 35 ludzi, którzy mieli trochę roli za co nie płacili czynszu i byli zobowiązani do pieszej roboty robią za co otrzymywali strawę ze dworu. 26 z nich było natomiast kołodziejami i płacili na kwartał po 12 groszy opłaty zwanej „leśne”, a inni płacili natomiast mniej. Ogółem leśne wynosiło 48 florenów i 8 groszy rocznie. Ludzie luźni płacili ogółem około 7 florenów i 4 grosze rocznie. Opłata zwana „targowe” wynosiła 3 floreny i 8 groszy rocznie, a opłata za susz leśny z Dziewoklucza, Podanina i starostwa ujskiego jeden floren i 12 groszy.