Pierwszy czternastowieczny zapis datowany na 1301 odnotował, że na podstawie darowizny miejscowość stała się własnością opactwa cystersów w Paradyżu. Wtedy to komes Mroczek oddał Bukowiec klasztorowi za zgodą swoich synów oraz dziedziców. W zamian za darowiznę mnisi mieli zbudować w kościele ołtarz św. Jana Ewangelisty dla niego oraz dla komesa Boguszy i Pawła ich stryjecznego, a także przygotować pochówek pod tym ołtarzem dla nich oraz ich potomków. Dokument potwierdzony został pieczęciami Mroczka, Boguszy, komesa Gniewomira oraz ich stryjecznego Pawła.
W 1390 odnotowany został dziedzic bukowiecki Jan Konopka, który w 1425 był w sporze sądowym z nieistniejącym obecnie klasztorem zakonu augustianów w Sierakowie. W latach 1412-1436 odnotowany został Stefan lub Szczepan Konopka z Bukowca, który w 1436 notowany był jako Bobowicki. W 1444 wspomniana została wdowa po nim Małgorzata, a w 1445 odnotowana ponownie jako teściowa Jodoka z Piesków. W 1449 zmarli Stefan i Janusz z Bukowca nazwani stryjami Tomasza ze Śremu koło Sierakowa. Stefan wystąpił wraz z innymi dziedzicami z Bukowca braćmi Andrzejem, Fabianem, Henrykiem i Piotrem. W 1412 Stefan, Andrzej, Fabian i Henryk Konopkowie z Bukowca zwolnieni zostali od przysięgi dotyczącej 120 grzywien szkód i kosztów załogi (łac.