Był kierownikiem komórki „666” Oddziału II Komendy Głównej ZWZ-AK. Według Leskiego, komórka została utworzona w połowie w 1942 roku i odpowiadała za organizację dróg łączności z Europą Zachodnią. Leski miał powołać komórkę niezadowolony z funkcjonowania Zagrody, działu Łączności Zagranicznej Oddziału V (dowodzenia i łączności) Komendy Głównej Armii Krajowej. Leski miał działać w „666” do początku 1943 roku. Zakres działalności komórki jest przedmiotem sporów wśród historyków. Liczba członków komórki „666” jest nieznana. Zdaniem historyków Władysława Bułhaka i Mariusza Olczaka niekwestionowanymi członkami komórki byli wyłącznie Leski i Tadeusz Jabłoński ps. „Jan”.
W powstaniu warszawskim walczył jako dowódca kompanii „Bradl” batalionu Miłosz. Za męstwo został odznaczony Krzyżem „Virtuti Militari” V klasy i 3-krotnie Krzyżem Walecznych. Po kapitulacji uciekł z kolumny jenieckiej. Pełnił funkcję szefa Sztabu Obszaru Zachodniego AK, a następnie Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj.
W chwili wejścia wojsk radzieckich do Polski, podjął pracę w Stoczni Gdańskiej, utrzymując cały czas kontakt z podziemiem. Był szefem sztabu obszaru zachodniego Delegatury Sił Zbrojnych. Został aresztowany w 1945, jednak udało mu się uciec.