W XVI wieku we wsi były dwa sołectwa. W 1513 przed sądem oficjała stanął opatrzny Maciej sołtys z Chlewisk twierdząc, że pracowici Tomasz oraz Jan drugi sołtys z Chlewisk są mu dłużni po wiardunku oraz po dwa grosze jako poręczyciele za pracownika Tomasza kmiecia z Mrowina. Z powodu sprzedaży konia dług ten Maciej oddał klasztorowi Bożego Ciała pod Poznaniem.
Miejscowość odnotowały także historyczne rejestry podatkowe dzięki, którym znamy stosunki własnościowe we wsi. W 1500 Chlewiska były wsią szlachecką należącą do panów Szamotulskich herbu Nałęcz. W 1508 odnotowano pobór podatkowy ze wsi: z części wojewody poznańskiego Andrzeja Szamotulskiego od 4 łanów, a z części Świdwy od 6 łanów. W 1510 pobrano podatki z 16 półłanków osiadłych, 17 opuszczonych oraz od wyszynku w miejscowej karczmie. W 1511 Katarzyna córka wojewody poznańskiegoAndrzeja Szamotulskiego oraz żona kasztelana poznańskiego i starosty generalnego Wielkopolski Łukasza Górki dała mężowi połowę miasta Szamotuły wraz z przynależnymi wsiami, a w tym m.in. z połową Chlewisk. W 1512 król polski Zygmunt I Stary zezwolił Łukaszowi Górce, aby zapisał żonie Katarzynie z Szamotuł dożywocie na połowie miasta Szamotuły wraz z wsiami, w tym m.in. na połowie Chlewisk.