Według registru poborowego z lat 1531–1533 płaci tu szlachta bez kmieci, z części Szymona względnie Jana pobór z 1 łana, młyna o 1 kole (Rejestr Poborowy). W roku 1546 wieś graniczy z Wielkim Księstwem Litewskim. Już w XVIII wieku osadnictwo przekroczyło rzekę Piwonię tworząc jakby drugą część miejscowości. Tutejsza szlachta przyjęła w części nazwisko Chmielowski, w pierwszej połowie XVII wieku sprzedali dobra wsi dziedzicowi pobliskiego Opola Aleksandrowi Kopciowi. Następnie w 1756 roku dobra te kupił Józef Sierakowski, strażnik wielki koronny i następnie przekazał bądź sprzedał dobra Chmielów swemu zięciowi Kajetanowi Bentkowskiemu. Kolejnym właścicielem wsi był Roch Bentkowski.
Według zapisków z 1787 roku w obu częściach wsi mieszkało 176 osób, w tym 13 Żydów.
Chmielów w wieku XIX stanowił wieś i folwark tej nazwy nad rzeką Piwonią w powiecie włodawskim, gminie Dębowa Kłoda, parafii w Parczewie, mające ówcześnie 1878 mórg rozległości (w tym 1047 mórg dworskich), glebę żytnią, Wieś zabudowana 32 domami posiadała 221 mieszkańców z tych 56 wyznania rzymskokatolickiego.