Cisów (niem. Zissendorf) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Historia Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1349 roku. Wtedy to ówczesny właściciel, żagański mieszczanin Peter Unglowbe (posiadał również Słocinę i Podbrzezie Dolne), część dochodów ze wsi przekazywał na rzecz szpitala św. Ducha w Kożuchowie. Kilkanaście lat później w miejscowości należącej do tej pory do miasta wydzielono część majątku będącego własnością rycerską. W 1388 roku wzmiankowano o właścicielach Nickelu i Vincencie, synów Hansa von Unruh ze Stypułowa. Ród ten władał Cisowem do drugiej połowy XVII w. (Albrecht von Unruh - 1563, Albrecht Młodszy - 1616). Od około 1672 roku miejscowość należała do rodziny von Müllenau, następnie od 1743 r. do barona von Goltz. W 1746 r. Cisów zakupił Hans Ernest von Kalckreuth z Podbrzezia Dolnego. W połowie XIX wieku rozbudowie uległ miejscowy folwark i wybudowano wiatrak. W tym czasie część miejscowości nadal była własnością miasta Kożuchów, do którego należało sześć gospodarstw i 39 mieszkańców, natomiast majątek ziemski obejmował szesnaście gospodarstw i 96 mieszkańców (1845). Na początku XX w. majątek kupił od Alfreda von Kalckreuth Paul Brose.