Henryk Bąk (ur. 19 listopada 1930 w Lisowie, zm. 29 sierpnia 1998 tamże) – polski polityk, działacz ruchu ludowego, uczestnik opozycji antykomunistycznej w okresie PRL, poseł i wicemarszałek Sejmu I kadencji.
Życiorys Syn Józefa i Wiktorii z domu Mach. Edukację szkolną rozpoczął w 1937 w szkole podstawowej w Rykałach. Następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Goszczynie. W 1947 zdał tzw. małą maturę, po czym od września rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Grójcu.
Był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. W 1947 uczestniczył w kampanii wyborczej Polskiego Stronnictwa Ludowego Stanisława Mikołajczyka. Wiosną 1948 założył konspiracyjną organizację niepodległościową OK PSL (Obrona Konspiracyjna Polskiego Stronnictwa Ludowego), w 1950 przekształconą w Polską Szturmówkę Chłopską, która w szczytowej fazie rozwoju liczyła 500 członków. Jego zastępcą był Stefan Pietrusiński. 1 maja 1952 został zatrzymany przez funkcjonariuszy UB, a następnie tymczasowo aresztowany. Był poddawany torturom w siedzibie UB w Grójcu. W czerwcu 1953 został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie na czterokrotną karę śmierci, zamienioną we wrześniu tego samego roku wyrokiem Najwyższego Sądu Wojskowego na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Był osadzony w więzieniach w Rawiczu oraz Wronkach.