IngenuusMiano to u Rzymian oznaczało człowieka wolnego z urodzenia (tzn. urodzonego jako człowiek wolny, którego rodzice byli takimi i on nie przestał nim być legalnie); przeciwstawnością był libertinus – wyzwoleniec (syn niewolnego) albo syn wyzwoleńca (Jean-Claude Fredouille: Słownik cywilizacji rzymskiej, Katowice: Książnica, 1996, s. 309). (Ingebus) – namiestnik Panonii, który prawdopodobnie w 258 podczas lokalnej rebelii ogłosił się cesarzem.
Bezpośrednią przyczyną buntu Ingenuusa miało być niezadowolenie ludności prowincji naddunajskich oraz stacjonujących tam wojsk, z zaniedbywania i lekceważenia tych obszarów przez władzę cesarską wraz z brakiem należytej ochrony przed ciągłymi najazdami Gotów, Markomanów i innych plemion barbarzyńskichAleksander Krawczuk: Poczet cesarzy rzymskich, dz. cyt.. Według Trebeliusza Poliona wydarzyło się to za konsulatu Tuskusa i Bassusa, gdy zbuntowały się legiony w Mezji i Panonii, gdzie Ingenuus był „zarządcą” (Historia Augusta, Trzydziestu pretendentów 9,1).