Trzy Kopce Wiślańskie (810 m n.p.m.) – dwuwierzchołkowy szczyt w Paśmie Równicy w Beskidzie Śląskim. Znajduje się w nim między szczytami Gościejów i Zakrzosek. Na przedwojennych mapach turystycznych i w dawniejszych przewodnikach turystycznych, np. w „Przewodniku po Beskidach Zachodnich” Kazimierza Sosnowskiego, podawany jako Malinka z kotą 809 m.
Wyraźne (patrząc od północy) spiętrzenie Trzech Kopców Wiślańskich o dwóch niepozornych kulminacjach. Niższy wierzchołek zachodni (803 m) stanowi zwornik dla bocznej odnogi Kamiennego – Bukowej – Obłaźca, odchodzącej w kierunku południowo-zachodnim. Od wyższego szczytu wschodniego ku północnemu wschodowi opada boczny grzbiecik Gronika (663 m). Ku północy opadają spod Trzech Kopców Wiślańskich widokowe polany z maleńkim osiedlem Nowa Łąka
Nazwa góry pochodzi od znajdującego się na niej styku granic trzech miejscowości: Ustronia, Wisły i Brennej. Punkt ten znajduje się na zachodnim wierzchołku góry (ok. 803 m n.p.m.), na którym istnieje obecnie węzeł szlaków turystycznych. W początkowym okresie rozwoju osadnictwa na tych terenach każda jednostka osadnicza znaczyła swe granice nacięciami na korze drzew („zakrzosy”) lub właśnie kopcami układanymi z kamieni. Przymiotnik „Wiślańskie” dodano w celu odróżnienia góry od innych Trzech Kopców (np.