Główne ośrodki produkcji łąckiej śliwowicy znajdują się w miejscowościach: Wola Kosnowa, Wola Piskulina, Maszkowice, Łącko, Czarny Potok, Kicznia, Czerniec, Kadcza, Zagorzyn.
Śliwowica łącka została uznana w 1992 przez urząd konserwatora zabytków w Nowym Sączu za niematerialne dobro kultury narodowej. W dniu 10 października 2005 na Listę Produktów Tradycyjnych została wpisana w kategorii Napoje (alkoholowe i bezalkoholowe): „Śliwowica Łącka”.
Aspekt prawny Napój ten jako alkohol destylowany w warunkach domowych jest bimbrem, zatem produkcja oraz obrót są w Polsce nielegalne. Jednak – wobec znacznej renomy i wysokiej jakości śliwowicy – lokalne władze nie ścigają tego procederu.
W 2021 roku na terenie gminy Łącko, jedynie Tłocznia Maurera (należąca do Krzysztofa Maurera) produkowała ten trunek legalnie.
Jakość Łącka śliwowica uważana jest przez niektórych za najlepszy produkt w swojej klasie – w 2005 roku w Minnesocie otrzymała ona nagrodę za najlepszą śliwowicę świata. Nieco gorzej bywa oceniana Passover slivovitz („Śliwowica