W 1461 właściciel wsi Piotr Słomowski sprzedał altaryście Michałowi dla nowej altarii w kościele parafialnym w Trzcielu 8 złotych węgierskich czynszu rocznego na swej połowie Głażewa za 100 zł węgierskich z zastrzeżeniem prawa wykupu.
W 1563 odnotowano we wsi pobór podatku z 7 łanów, a także od karczmy dorocznej oraz od kowala. W 1564 miejscowość była wsią biskupią w kluczu pszczyńskim. Liczyła 12,5 łana osiadłego. Mieszkańcy płacili z nich po 1 grzywnie czynszu, po 2 kapłony i 30 jaj. Z jednego łana opustoszałego pobierano jedną grzywnę jeśli był wynajęty. We wsi były również dwie karczmy, z których pobierano po 24 groszy. W miejscowości gospodarowało czterech zagrodników, którzy dawali po kogucie i 15 jaj. Ogółem mieszkańcy płacili 13 grzywien 24 grosze, a także 4 koguty, 25 kapłonów, 6,5 kop jaj. Na folwarku na jesień wysiewało się ok. 5 małdratów i tyle na wiosnę. Przy wsi nie było łąk. Był za to bór. Mieszkańcy dawali owies w zamian za uschłe drzewa z lasu.
W 1580 położona w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 17..