Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była wsią szlachecką, należącą do polskiej szlachty z rodu Głębockich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1469 miejscowość leżała w powiecie poznańskim w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1423 była siedzibą własnej parafii. Od 1406 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 należała do dekanatu Oborniki.
Pierwszy zapis historyczny wspominający wieś pochodzi z 1354 biskup poznański Wojciech Pałuka dał cystersom z opactwa w Łeknie dziesięciny ze stołu biskupiego m. in. w Głęboczku. W 1453 wzmiankowany jest jako kasztelan rogoziński Piotr z Głęboczka herbu Łodzia.
W 1368 dziedzicem we wsi był Sędziwój Głębocki, który zastawił za 20 grzywien Mikołajowi Kerstanowi mieszczaninowi z miasta Poznania 4 łany osiadłe, z których miejscowi kmiecie płacili czynsz. W 1387 Halszka córka Sędziwoja Głębockiego pozwała Mirosława Tuleckiego oraz Paszka z Tulec z powodu zabójstwa jej brata Jana. Mirosław zeznał, że zabił go w czasie wojny domowej w Wielkopolsce zwanej wojną Grzymalitów z Nałęczami jako swego wroga, a świadkowie zeznali, że przyczyną zabójstwa była kradzież.