Pierwotna postać nazwy to Głowczyno. Jest to nazwa dzierżawcza. Została utworzona za pomocą przyrostka dzierżawczego rodzaju nijakiego –ino(-yno) po stwardniałej spółgłosce cz od nazwy osobowej Głowka (dzisiejsza Główka), oznaczała wieś (sioło, pole) należącą do owego średniowiecznego Główki (Głowki). Nazwa dzierżawcza Główczyn (Głowczyno) została utworzona za pomocą przyrostka -in(-ino), gdyż nazwa osobowa, od której została utworzona ta nazwa, kończyła się na samogłoskę –a: Głowka (późniejsza Główka). Omawiana nazwa miejscowa uległa w ciągu wieków pewnym przekształceniom. Oto bowiem nastąpiła taka „skracająca” zmiana rodzaju nijakiego: to Głowczyno na rodzaj męski: ten Główczyn. W przypadku takich formacji z tymże przyrostkiem – ino (-yno) było to zjawisko bardzo częste np. dzisiejszy Chalin to wcześniejsze Chalino, Dyblin to wcześniejsze Dyblino itp. Istnieje również zmiana tematycznej spółgłoski – k na - cz przed przyrostkową samogłoską – i. Taką samą zmianę można zaobserwować np. w przymiotniku matczyn, matczyne serce (od: matka).