AGZ, XVI, 701, 702., w 1377 roku przez Ludwika Węgierskiego „castrum nostrum Goray alio Lada... cum villis Lada, Radzięcin...”. Zamek Goraj, nazwany też Łada, musiał mieć zaplecze gospodarcze w formie podgrodzia, którym mogła być właśnie osada Goraj, a nie Łada oddzielnie wymieniona wśród innych nadanych wsi. Nazwa Goraj występuje zresztą wcześniej, „Demetrio de Goray” jest podpisany na dokumencie Władysława Opolczyka z 1375 roku nadającym prawo Magdeburskie dla miasta Jarosławia. Słusznie więc S. Arnold przyjmuje, że nadania dokonał jeszcze Kazimierz Wielki zaś Ludwik je tylko potwierdził. Nie jest też znana data nadania Gorajowi prawa magdeburskiego jako „oppidum” jest wymieniony dopiero pod rokiem 1405, lecz już w 1379 roku nastąpiła erekcja parafii, musiał więc być Goraj już wtedy miastem. W źródłach historycznych Dymitr z przydomkiem „z Goraja” występuje już w roku 1373 można więc zakładać, że wtedy Goraj otrzymał prawa miejskie. Jest wprawdzie wymieniony niekiedy rok 1398 jako data nadania Gorajowi prawa magdeburskiego, a przodkowie Dymitra z przydomkiem „Goray” wspomniani już w roku 1290, jednakże informacje te nie znalazły potwierdzenia w materiałach źródłowych. Nadanie Goraja Dymitrowi zostało potwierdzone przez Władysława Jagiełłę w 1389 roku. Po śmierci Dymitra nastąpiły w latach 1400 i 1405 działy rodzinne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Goraj · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.