Sołectwo posiadał wówczas Gaspar Nostwicz Drzewiecki, który zapłacił podatek od połowy łana, od jednego zagrodnika, jednego komornika, dwóch najemnych robotników zwanych ratajami, 25 owiec oraz od 2 wiatraków w dzierżawie dorocznej.

Pod koniec XVI wieku była wsią duchowną, własnością opactwa cystersów w Przemęcie i leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247..

Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Gorsko należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Gorsko należało do kaszczorskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiło część majątku Kaszczor, który należał wówczas do rządu Królestwa Prus w Berlinie. Według spisu urzędowego z 1837 roku Gorsko liczyło 199 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 21 dymów (domostw).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.