Pierwszy zachowany zapis pochodzi z 1246, z dokumentu wydanego przez kancelarię księcia wielkopolskiego Przemysła I oraz księcia Bolesława Pobożnego, którzy poświadczyli, że Bogufał II biskup poznański kupił od Jana syna zmarłego Dasza oraz od Janka bratanka tegoż Jana, syna zmarłego Marcina, wieś Grodnicę za 16 grzywien srebra. Rycerze, synowie zmarłego komesa Dalberta sprzeciwili się przed książętami tej sprzedaży, twierdząc że są dziedzicami wspomnianej wsi ale ich zapowiedzieli zapłatę za nią do pewnego terminu; kiedy jednak nie zapłacili w terminie, ich sprzeciw uznano za nieskuteczny, a posiadacze wsi uzyskali pełne prawo jej sprzedaży biskupowi poznańskiemu, który wypłacił sprzedawcom pieniądze w obecności książąt. Biskup przyznał wsi prawa czynszowe. W 1258 (wg kopii z XV wieku) biskup poznański Boguchwał II kupił od Iwana dziedzica Ostrowieczna źreb Mokowo przyległy do wsi biskupiej Grodnica za 5 grzywien srebra oraz za krowę. Został on później włączony w obręb wsi
Pod koniec XV wieku na terenie Grodnicy założono folwark biskupi. W 1484 odnotowano Jana z Grodnicy mieszczanina poznańskiego. W 1510 we wsi pobierano dla biskupa poznańskiego dziesięcinę w postaci wiardunku oraz stołowe dla plebana w Strzelcach.