Po I wojnie światowej tereny te stały się własnością rodziny Jungowskich, fundatorów kościoła (obecnie kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny). Z początkiem lat 20. XX w. rozparcelowali oni swój majątek, przeznaczając go na działki letniskowe. W 1924 roku poprowadzona została linia kolejowa z Łodzi do Kutna, która zapoczątkowała „karierę” letniskowo-wypoczynkową miejscowości.
W okresie międzywojennym Grotniki zyskały uznanie wczasowiczów ze względu na wspaniałe walory środowiska przyrodniczego oraz mikroklimat posiadający cechy zbliżone do mikroklimatu Rabki. Wraz z podobnymi im miejscowościami, tj. Sokolnikami i Kolumną stały się ulubionymi letniskami mieszkańców aglomeracji łódzkiej.
W czasie II wojny światowej miejscowość została przemianowana na GrottenseeHistoria sołectwa Grotniki.
Po II wojnie światowej nastąpił dalszy rozwój miejscowości. Powstała tu znaczna liczba ośrodków kolonijnych i wczasowych, wybudowano szkołę podstawową tysiąclatkę. Z końcem lat 80. XX w., w związku z przemianami ustrojowymi zmienił się częściowo charakter Grotnik. Zaczęły pełnić funkcję „sypialni” dla mieszkańców aglomeracji łódzkiej.