Pierwszy zachowany zapis pochodzi z 1344 z dokumentu wystawionego przez króla polskiego Kazimierza III Wielkiego, w którym oświadczył, że odzyskał niedawno wsie zajęte dotąd przez wroga: Bukowiec (Wielki lub Mały) oraz Grotniki oddając te wsie Wincentemu Granowskiemu, ponieważ ten udowodnił, że należały one prawem dziedzicznym do jego przodków. Kolejny z 1401 mówi o tym, że mieszkańcy wsi Grotniki mają zapłacić karę po 8 skudów sądowi oraz Synosze Wilkowskiej z powodu niestawienia się na zebranie opolne koło Wilkowa Polskiego.
W 1409 Przybysław Gryżyński dziedzic Brenna uzupełniając uposażenie kościoła parafii we Włoszakowicach, zapisał mu m.in. jedną grzywnę czynszu na Grotnikach. W 1417 miejscowość odnotowano przy okazji sporu sądowego Przybysława Gryżyńskiego z Bernardem Oderwolfem z Mirzewa (obecnie Mierzejewo). We wsi miał się odbyć sąd polubowny. W 1418 Przybysław Gryżyński rozgraniczył swoje wsie Koła i Grotniki z wsią Boszkowo Janusza Boszkowskiego w wyniku czego wbito pale graniczne w jeziorach Zużelica i Luchowo.