Wieś odnotowana została w rejestrach podatkowych. W 1510 we wsi były 2 łany opuszczone uprawiane przez panią Małgorzatę Włoszakowską wdowę po kasztelanie santockim Piotrze Opalińskim, a także młynarz uprawiający połowę łanu roli. W 1563 odnotowano pobór we wsi od 5 i 3/4 łana, jednej karczmy dorocznej. W 1564 wieś należała do Andrzeja Opalińskiego, który zapłacił podatki od 1,5 łana roli. W 1566 pobrano podatki z 5 i 3/4 łana, od 5 zagrodników, karczmy dorocznej, jednego „kucznika” (kuczka to nazwa małej chatki) czyli chałupnika oraz od dwóch komorników. W 1581 pobrano podatki z Grotnik od 5 łanów, 4 zagrodników, 3 komorników oraz kolejnych 2 biednych komorników oraz owczarza wypasającego 20 owiec.

Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś wraz z okolicą przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Na terenie wsi zbudowano oczyszczalnię ścieków, do której podłączone są Grotniki, Włoszakowice, Bukówiec i Dominice oraz część Boszkowa-Letniska.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Grotniki w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”

Kategoria:Włoszakowice (gmina)