Państwa rozwojowe w Azji Japonia, Korea Południowa i Tajwan osiągnęły szybki wzrost gospodarczy w drugiej połowie XX wieku dzięki modelowi (developmental state), łączącemu planowanie przemysłowe, ochronę celną wybranych sektorów, ukierunkowane kredyty i promocję eksportu. Chalmers Johnson wprowadził pojęcie developmental state w 1982 roku, opisując rolę japońskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu (MITI) w koordynowaniu polityki przemysłowej.
Chiny po reformach Deng Xiaopinga (od 1978) połączyły mechanizmy rynkowe z silną kontrolą państwa nad strategicznymi sektorami gospodarki. Państwo zachowało własność kluczowych przedsiębiorstw państwowych, kontrolę nad systemem bankowym i aktywną politykę przemysłową, kierując inwestycje do wybranych branż. Program Made in China 2025 (2015) wyznaczył cele dominacji w dziesięciu sektorach zaawansowanych technologii, w tym sztucznej inteligencji, robotyce i pojazdach elektrycznych, przy wsparciu subsydiów, preferencyjnych kredytów i zamówień publicznych.