Na początku XVIII w. powstała Nowa Osada, zaś w latach 1749–1777 osiedla w dolinach Strzelmej i Górskiego Potoku. Jako ostatnie zaczęły powstawać osiedla w górnej części doliny Głuchówki, wydzielone później z katastru Nydku i włączone w 1835 r. do efemerycznej wsi Głuchowa. Mieszkańcy zajmowali się hodowlą bydła, uprawiali owies, natomiast na opłacanie podatków państwowych zarabiali pracą w lasach i rzemiosłem, głównie tkactwem i stolarstwem. W 1792 r. Goczałkowscy sprzedali wieś Komorze Cieszyńskiej, która natychmiast rozparcelowała folwark.

Znaczny rozwój wsi wiązał się z odkryciem w 1772 r. na jej obszarze największych na Śląsku Cieszyńskim pokładów rud żelaza, zawierających ok. 15% tego surowca. Początkowo dostarczano rudę do huty w Ustroniu, a od 1839 r. do nowo powstałej huty w Trzyńcu. Pozyskiwano ją systemem odkrywkowym, a w przypadku bogatych żył także sztolniowym. Spośród 18 miejscowości, dostarczających rudę do Trzyńca, Nydek pokrywał ponad połowę zapotrzebowania: np. w 1843 r. wydobyto tu 1465 ton rudy. Mieszkańcy dostarczali do huty także węgiel drzewny, który stosowany był jako wsad do wytapiania surówki do roku 1868, kiedy to przystosowano wielki piec do opalania koksem. W 1880 r.