Już w debiucie w tej kategorii zajął drugie miejsce na trudnym torze Clermont-Ferrand.
BRM (1965-1967)
W 1965 roku Stewart podpisał kontrakt z zespołem BRM, gdzie został partnerem Grahama Hilla. Zadebiutował w F1 jeszcze w grudniu 1964 podczas niezaliczanego do mistrzostw Grand Prix RPA, gdzie po zdobyciu pole position wygrał drugi bieg i uzyskał najszybsze okrążenie. Oficjalny debiut w mistrzostwach świata miał miejsce w Grand Prix RPA 1965, które ukończył na szóstym miejscu. Pierwsze zwycięstwo w mistrzostwach odniósł na torze Monza. Sezon zakończył na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem jednego zwycięstwa, trzech drugich miejsc i jednego trzeciego.
Rok 1966 rozpoczął od wygranej w serii Tasman, pokonując m.in. Grahama Hilla i Jima Clarka. W mistrzostwach świata Formuły 1 sezon był mniej udany – bolidy BRM z silnikami H16 były zawodne. Stewart odniósł jednak zwycięstwo w Grand Prix Monako w samochodzie z 2-litrowym silnikiem. W tym roku miał również poważny wypadek podczas Grand Prix Belgii, co zapoczątkowało jego zaangażowanie w kampanię na rzecz poprawy bezpieczeństwa w sportach motorowych.