Jako własność prywatna wieś podlegała sprzedaży, dziedziczeniu oraz wymianie i wielokrotnie w historii zmieniała właścicieli. W 1469 Andrzej z Górzna zapisał swojej żonie Jadwidze po 100 kóp groszy posagu i wiana na połowie sum, które miał zapisane na Górznie oraz na Janiszewie. W 1471 Małgorzata z Janiszewa, wdowa po Mikołaju zwanym Laczek, sprzedała Dobiesławowi z Kociug za 100 grzywien swoją oprawę na dwóch częściach wsi Janiszewo. W 1472 Andrzej Gorzyński sprzedał Łukaszowi Gorzyńskiemu część wsi odziedziczoną po Mikołaju zwanym Laczek wraz z prawem bliższości do oprawy, którą posiadała w Janiszewie Małgorzata wdowa po tymże Mikołaju. W 1494 Łukasz Gorzyński nabył od Jana Dzięczyńskiego z zastrzeżeniem prawa odkupu prawo do części majątków w Janiszewie, którą z podobnym zastrzeżeniem Jan Dzięczyński nabył uprzednio za 100 złotych węgierskich od Marcina Ponieckiego. W 1486 Łukasz Gorzyński sprzedał Marcinowi Ponieckiemu 2 części Janiszewa za 400 grzywien. Stanisław Janiszewski natomiast sprzedał temu Ponieckiemu 1/3 Janiszewa, a w zamian otrzymał od niego jeden łan roli w Długiej Ulicy przy granicy z Dzięczyną oraz 200 grzywien. W 1519 odnotowano graniczny kopiec narożny zwany Krzyżan, który dzielił wsie: Janiszewo, nie istniejące obecnie Police oraz Lubonie.