Tak natomiast o Jaskach pisał ich mieszkaniec, Czesław Siennicki, w niewydanej dotąd książce pt. "Wspomnienia osobiste. Fragmenty życiorysów i wydarzeń": "Wieś Jaski składała się z 8 osad chłopskich uwłaszczonych w roku 1864, każda o powierzchni około 3 morgów (morga = 0,5ha), z których 3 osady były własnością moich rodziców. Ta maleńka wioseczka nie była chyba tworem nowym. Wzmiankę o niej znalazłem w Roczniku Międzyrzeckim (tom 2), wydanym w roku 1970 przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Międzyrzecu Podlaskim. W zamieszczonym tam artykule Piotra Aleksandrowicza pt: Miasto Międzyrzec Podlaski w XVII i XVIII wieku na stronie 63 podaje: "w 1585 roku ustalono granicę między Kąkolewnicą, dobrami królewskimi, a wsią Turów. Granica szła od sosny w polu, ziemianki koło rowów dawniej obronnych, koło dróżki z Turowa przez wieś Jaski do Zakrzewa koło Łukowa. Między Turowem a Radzyniem i Kozimrynkiem ciągnęły się ogromne lasy". Wynika z tego, że Jaski istniały już w XVI wieku. Innych wiadomości, dotyczących historii rodzinnej wsi, zarówno ustnych jak pisanych, nie udało mi się uzyskać".