Historia wsi Jedlanka powstała w pierwszej połowie XVI wieku. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1552 roku ze spisu poborowego ziemi łukowskiej w województwie lubelskim. Była własnością prywatną. Nazwę wsi zapisywano wtedy jako Jedlinka. Późniejsze wzmianki nazywają tę wieś już tak samo jak obecnie. Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy drzewa jodła. W 1580 roku, według spisu poborowego, wieś należała do rodziny KanimirówKanimirowie – średniozamożna utytułowana szlachta z powiatu łukowskiego. W końcu XVI wieku Michał Kanimir syn Jana, żonaty z Zofią z Gumowskich, był dziedzicem Jedlanki i Jamielnika. Wśród właścicieli tych wsi występował też Stanisław Kanimir zwany Jedinakiem. (Źródło: A. Boniecki „Herbarz Polski”, Warszawa 1906, tom IX) i Frączów. W 1620 roku wieś podzielona była między kilku szlachciców. Był to typowy obraz wsi z ziemi łukowskiej, gdzie, podobnie jak na większości obszaru Mazowsza, dominowała drobna własność szlachecka. W Jedlance właścicielami ziemskimi byli: pan Skiwski, pan Jakub Kanimir, pan Wojciech Żabicki – cześnik czerski. Natomiast ziemie dzierżawili: chłop Maciej Magdalerz (od pana Skiwskiego) i Mikołaj Gojski. Szlachta mieszkająca tu była uboga i swoim statusem materialnym niewiele różniła się od chłopów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jedlanka (powiat łukowski) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.