t.II s.547). Wieś posiadała prawo niemieckie w roku 1447 stanowiła własność biskupów krakowskich (Długosz L.B. t.II s.547). Wójtowie w XV wieku: 1436-53 szlachetny Wiesław-Wyszko Gałka, 1451-66 Stanisław Gałka. W latach 1531-3 odnotowano pobór z wójtostwa dziedzicznego ½ łana. W wieku XVIII po kasacie zakonu jezuitów (w roku 1773) dobra chodelskie, w tym Jeżów, przeszły na własność Teodora Szydłowieckiego i jego syna Adama Szydłowieckiego. W roku 1783 dobra te należały do Ignacego Witosławskiego, a następnie do jego spadkobierców. Spis z roku 1827 pokazał we wsi zaledwie 5 domów i 30 mieszkańców. Po 1842 roku dobra chodelskie często zmieniały właścicieli. Dziedziczyli tu: hrabia Aleksander Łączyński, Maksymilian Krajewski, Klemens Kocowski i inniDobra Chodelskie składające się z folwarków Ratoszyn i Jeżów, z nomenklatur Przytyk, Budzyń i Kawenczyn oraz osady Chodel, wsi Ratoszyn, Jeżów i Budzyń, należały niegdyś do funduszów komisji edukacyjnej. W 1889 roku kupił te dobra Ludwik Nowakowski.