W roku 1625 miejscowość stanowiła dobro szlacheckie, związane z funkcjonowaniem tu folwarku pańskiego należącego do Hansa von Logau. Jednak w czasie wojny 30-letniej wieś przestała istnieć. W 1703 r. właścicielem był Ernes von Frankenberg, a podatki z niewielkiego majątku określono na 326 talarów, a od chłopa 32 talary. W tym samym roku Jędrzejowice były w posiadaniu hrabiny von Schlegenberg, wdowie po poprzednie wymienianym właścicielu. Następnymi posiadaczami byli hrabia von Gelihorm, a następnie von Wagendorff. W tym czasie majątek oceniano na 8 995 talarów, a wieś zamieszkiwana była przez 14 zagrodników, 10 chałupników i 3 rzemieślników. W 1785 r. właścicielem wsi był baron von Seidlitz, a wieś zamieszkiwały 123 osoby. W 1825 r. we wsi był dwór, folwark, browar, młyn wodny i 27 domów, które zamieszkiwały 162 osoby, a właścicielką majątku była starościna von Fürstenberg, z domu hrabianka von Schlabrendorf. Wieś była wówczas znana z sadów owocowych. W 1840 r. wieś, w której były 2 gospody, uruchomiono zgorzelnie, pracowało 26 rzemieślników, w tym również 15 tkaczy, było 192 mieszkańców, posiadał niejaki Braulik. W 1870 r., majątek o powierzchni 702 mórg ziemi (1 mórg jest to obszar, jaki jeden człowiek w ciągu dnia mógł zaorać lub skosić) i dochodach 1583 talarów należał do hrabiego von Münchhausena.