Nieśmiałość Ludwika Augusta oraz jego (rzekoma) impotencja, a także młody wiek i niedoświadczenie nowożeńców spowodowały, że małżeństwo zostało skonsumowane dopiero siedem lat po ślubie. Jego obawy przed byciem manipulowanym przez żonę w celu osiągnięcia korzyści dla Austrii przyczyniły się do chłodnego traktowania żony. Z upływem czasu małżonkowie stali się sobie bliscy i choć myślano, że ich małżeństwo zostało skonsumowane w lipcu 1773, to tak naprawdę doszło do tego dopiero w 1777.
Para królewska nie doczekała się dzieci w ciągu pierwszych siedmiu lat małżeństwa, co dla dworu i opinii publicznej było niepokojące. Co więcej, brak jakiegokolwiek potomka spowodował powstawanie nieprzychylnych pamfletów na temat pary. Powody początkowego niepowodzenia w spłodzeniu potomka były wówczas tematem debat wielu ówczesnych badaczy. Niektórzy twierdzili, że Ludwik August cierpiał na jakieś schorzenie fizyczne, które uniemożliwiało mu odbycie stosunku z Marią Antoniną. Była to prawdopodobnie stulejka, zasugerowana przez królewskich lekarzy w 1772. Historycy są przekonani, że ten „kłopotliwy problem” został rozwiązany za pomocą operacji – obrzezania. Lekarze na francuskim dworze królewskim nie byli postrzegani jako uzdolnieni i kompetentni chirurdzy.