Kamiennik do czasu sekularyzacji dóbr kościelnych w XVIII w. był własnością biskupa wrocławskiego. W roku 1869 na terenie parafii zamieszkiwało 1068 katolików i 15 ewangelików. Ludność zajmowała się od wieków rolnictwem. Przede wszystkim prowadzono hodowlę bydła i owiec ze względu na podgórską okolicę. Uprawiano we wsi także podstawowe rzemiosła, tkano wełnę i len.
Od XIX wieku wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pole dzielone w słup, w prawej połowie pola stojący snop zboża, w lewej – serce, z którego wyrastają trzy kwiaty.
W XIX wieku uruchomiono we wsi dużą wytwórnię witriolu. Dzięki lokalnym zasobom surowców produkowała ona ponad 3500 cetnarów siarczanu żelaza rocznie.
Kryzysowy okres międzywojenny jak i okres PRL-u charakteryzował się ugruntowaniem rolniczo-hodowlanych funkcji miejscowości. W latach 1950–89 działała tu rolnicza spółdzielnia produkcyjna.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: kościół par. pw. św. Andrzeja, barokowy z 1794 r., 1900 r. inne zabytki: zagrody z połowy XIX w., stare murowane z domami mieszkalnymi kamienice typu miejskiego o cechach prowincjonalnego baroku i klasycyzmu. pałac w Kamienniku