Celem kolejnej ofensywy prowadzonej przez wojska republikańskie, w czasie której doszło do bitwy o twierdzę Belchite, było odciążenie wojsk republikańskich walczących na innych frontach. Jednostkami wyznaczonymi do ataku oprócz armii republikańskiej były Brygady Międzynarodowe. Do pierwszych walk pod twierdzą Belchite doszło 24 sierpnia. Twierdzy broniło od 3000 do 7000 ludzi. Kontratak wojsk frankistowskich mający pomóc broniącemu się Belchite został powstrzymany przez 45 Dywizję Piechoty wojsk republikańskich, co zadecydowało o losie broniącej się twierdzy. Belchite zdobyte zostało 6 września 1937 przez wojska republikańskie. W czasie przeprowadzonej ofensywy, osiągnięto jedynie cele taktyczne, m.in. zdobyto twierdzę Belchite. Cele strategiczne polegające na zdobyciu Saragossy i odciążeniu Frontu Północnego nie zostały osiągnięte. W czasie walk wyróżniły się 35 Dywizja Piechoty dowodzona przez gen. Karola Świerczewskiego oraz XIII Brygada Międzynarodowa im. Jarosława Dąbrowskiego.