W 1890 r. matka Marii Franciszki, Anna Kozłowska, sprzedawszy uprzednio posiadane nieruchomości w Warszawie, postanowiła zamieszkać razem z córką w Płocku. Pomimo początkowej niezgody na jej zakonny tryb życia, sama zdecydowała się wstąpić do Zgromadzenia Sióstr Ubogich i w 1903 r. złożyła śluby zakonne na ręce swej córki, przyjmując jednocześnie imiona Maria HortulanaSławomir Gołębiowski: Św. Maria Franciszka Feliksa Kozłowska (1862–1921). Życie i Dzieło, Płock 2002, s. 32..
O. Honorat Koźmiński początkowo wystawił Marii Franciszce chlubne świadectwo, jednak ich kontakty uległy pogorszeniu około 1902 r. Przyczyną była jego dezaprobata wobec postawy gorliwych i wykształconych księży, którzy oddali się pod duchowe kierownictwo kobiety i fakt, że niektóre praktyki zakonne były wprowadzane bez jego zgody.
Pierwsze objawienie Po sześciu latach istnienia Zgromadzenia Matki Marii Franciszki, 2 sierpnia 1893 r. założycielka doświadczyła wielkiego przeżycia mistycznego, znanego pod nazwą Objawienia Dzieła Wielkiego Miłosierdzia. Miało ono miejsce w płockim kościele seminaryjnym św. Jana Chrzciciela w święto Matki Bożej Anielskiej. Objawienie dotyczyło sprawy duchowego stanu świata, pogrążonego w upadku.