Była wsią królewską na której w 1489 r., król Kazimierz zabezpiecza 100 grzywien na rzecz Mikołaja Synowca z Sędowic, burgrabiego grodu krakowskiego i starosty tęczyńskiego, tudzież Tomasza Buszkówskiego (Kod. dypl. pol., III, 462). W XV w. Kocina była dziedzictwem Mikołaja i Jana Sinowca herbu Starykoń, i Jakóba Kocińskiego herbu Grabce (Długosz L.B. t.I, s.416. i t.II, s.413). Wieś miała 14 łanów kmiecych i karczmę. Dziesięcinę, do 14 grzywien, oddawano prepozyturze wiślickiej. Były też 2 folwarki i 6 zagrodników. Dziesięcinę z nich do 6 grzywien, dawano plebanowi Kocina. W 1579 roku wieś królewska miała 18 osad, 9 łanów, 4 zagrodników, 4 komorników, 3 ubogich.
W II połowie XIX wieku tutejsze dobra były dzierżawione przez Aleksandra Mazaraki herbu Newlin (1842–1918), kawalerzystę, porucznika w powstaniu styczniowym, syna Franciszka Wincentego z Przecławki. Grób Aleksandra (nowa płyta, dawny grobowiec został zniszczony w czasie II wojny światowej, służąc jako miejsce przechowywania broni dla partyzantów) znajduje się na parafialnym cmentarzu (leżą tam również jego dwaj synowie, zmarli w dzieciństwie oraz córka Aleksandra hr.