Kmiecie prosili, aby dać w Puszczykowie (obecnie Puszczykowo Stare) koło Mosiny, wsi kapitulnej katedry poznańskiej, drewno na płoty i pale, ponieważ mieszkańcy wznoszą sobie budynki i z tego tytułu ponoszą znaczne koszty.
W 1550 kapituła katedry poznańskiej pozbawiła kanonika Jana Łęckiego z Łęk Wielkich i Kamieńca koło Grodziska Wielkopolskiego wsi prestymonialnych Kokoszczyna i Kobylnik w parafii Lusowo i wysłała swego prokuratora, aby zlustrował te wsie, opisał ich stan oraz kmieciom nakazał posłuszeństwo kapitule. W 1567 Kokoszczyno było wsią kapitulną katedry poznańskiej i znajdowała się w posiadaniu dziekana Andrzeja Przecławskiego.
W 1563 odnotowano we wsi 7 łanów, w 1580 7 i ¼ łana, jednego zagrodnika, dwóch komorników oraz wyszynk gorzałki.
W procesach sądowych odnotowano także mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów społecznych. W 1428 imiennie wspomniani zostali pracownicy, kmiecie Kokoszczyńscy Tomasz i Piotr, którzy toczyli proces ze szlachcicem Janem z Góry koło Tarnowa Podgórnego jako pozwanym. W 1468 pracownicy, kmiecie z Kokoszczyna, Jakub włodarz, Mikołaj Zięba, Maciej Zięba, Wojciech Wachno, Mikołaj Maćkowic solidarnie kupili dziesięcinę snopową z ról kmiecych w Jeziorach Wielkich koło Kórnika w powiecie pyzdrskim od Mikołaja plebana w Sobocie.