W roku 1373 i następnych własność opactwa klarysek świętego Andrzeja w Krakowie. W tymże roku królowa Elżbieta przenosi wieś na prawo magdeburskie. Jak opisuje Długosz (1470–1480) wieś nadana rzekomo klasztorowi przez Bolesława WstydliwegoKosin jest wymieniony w falsyfikacie Bolesława Wstydliwego dla klasztoru klarysek w Zawichoście-Skale wraz z przynależnymi wsiami Borów, Pstrągi, Chotków, Ostrów, Mniszek w roku 1257 i 1262. Folwarku nie ma, było 5 łanów kmiecych 4 zagrodników 1 karczma z rolami, 2 młyny nad rzeką Tuczyną, jeden niżej zwany Zgrzebny, drugi wyżej zwany Mniszek. Kmiecie płacą po 1 wiardunku, odrabiają podwójną powabę wiosenną i jesienną. Wieś graniczy z Mniszkiem, Gościeradowem, Borowem, Opoką, Popowicami. Dziesięcinę snopową wartości 3-5 grzywien oddają scholasterii sandomierskiej (Długosz L.B. t.I s.331, s. 357, t.II s.505, t.III s.315).