Rozumowanie indukcyjne, indukcja (łac. inductio, wprowadzenie) – typ rozumowania redukcyjnego, stanowiący wnioskowanie o prawdziwość danej racji, będącej wynikiem procesu wnioskowania metodą poznania „od szczegółu do ogółu”, wynikający z prawdziwości następstw będących przesłankami. Typy indukcji zależą od sposobu interpretacji, przy czym te będące bardziej złożoną konstrukcją względem prostej indukcji enumeracyjnej niezupełnej stanowią rozumowania dedukcyjne.
Indukcja wyciąga ogólne wnioski na podstawie konkretnych przypadków. To znaczy, jeśli pewne zdarzenia lub przypadki występują zawsze w danym czasie, to można wywnioskować, że istnieją pewne ogólne prawidłowości. Jednak indukcja nie daje pewności, ale jedynie prawdopodobieństwo. Przykład: Wszystkie obserwowane łabędzie są białe, więc wszystkie łabędzie są białe.
W odróżnieniu od rozumowania dedukcyjnego indukcja enumeracyjna niezupełna stanowi rozumowanie zawodne, to znaczy takie, w którym prawdziwość przesłanek nie gwarantuje prawdziwości wniosku.