O godzinie 10.45 okręty włoskie otworzyły ogień z dużej odległości. Wówczas adm. Persano zmienił swój okręt flagowy z fregaty pancernej "Re d'Italia" na okręt pancerny "Affondatore". O zmianie jednak nie powiadomił reszty floty, a na "Re d'Italia" pozostała flaga admiralska, co spowodowało następnie, że sygnały przekazywane przez admirała z "Affondatore" nie były wykonywane przez pozostałe okręty.
Pancerne okręty włoskie w szyku torowym miały nakazane odległości pomiędzy nimi około 200 m, lecz w rzeczywistości odstępy były większe. Ponadto manewr zmiany okrętu flagowego, wymagający zastopowania dalszych okrętów, spowodował, że odstęp między płynącymi na czele trzema fregatami straży przedniej a siłami głównymi w składzie fregat "Re d'Italia" i , korwety i taranowca "Affondatore", sięgnął 1400 m. Na skutek ognia prowadzonego przez obie strony widoczność była w znacznym stopniu ograniczona przez chmury dymu prochowego. I właśnie przez powstałą lukę przepłynął I dywizjon austriacki, po nieudanej próbie taranowania. Trzy okręty włoskiej straży przedniej wykonały następnie zwrot w lewo w celu zaatakowania drewnianych okrętów II dywizjonu, a za nimi zawrócił I dywizjon austriacki.