Piotra Łykoszyna, który w drodze z Krakowa do Radomia, zatrzymał się na noc w miejscowym dworze, natarli stacjonujący w pobliskim Pińczowie żołnierze garnizonu pińczowskiego 2 Małopolskiej Brygady Kawalerii pod dowództwem Jana Ludwika Mangeta. Źle przeprowadzony atak nie zakończył się sukcesem.

4 czerwca 1943 r. we wsi Kozubów dwie grupy z oddziału GL im. Bartosza Głowackiego dowodzone przez „Zbyszka” (Zbigniewa Kąckiego) i „Kruka” (Mariana Boryckiego) zostały otoczone przez hitlerowców. Na pomoc partyzantom pospieszyła miejscowa placówka GL pod dowództwem „Nidy” (Józefa Witkosia) oraz grupa BCh. Po blisko 5 godzinnej walce partyzanci oderwali się od nieprzyjaciela, tracąc 4 zabitych: „Nidę” (Józefa Witkosia), Franciszka Frączaka, „Maksa”, „Krawca” i 1 rannego. Hitlerowcy stracili 7 zabitych i 9 rannych. Rannego Stryniaka Niemcy zawieźli do szpitala, gdzie zrobiono mu operację. Ten jednakże, zdając sobie sprawę, w jakim celu hitlerowcy zamierzają go leczyć, w czasie nieobecności personelu szpitalnego zerwał wszystkie opatrunki, powodując tym samym upływ krwi i śmierć.