Kolorowej.
Historia prawo|mały|Tablica pamiątkowa poświęcona Marii de domo Skrzyńskiej Bobrowiczowej umieszczona na kościele świętego Józefa Robotnika na Staromieściu. Na terenie Staromieścia istniało przedlokacyjne miasto Rzeszów, stąd też Staromieście w niektórych opracowaniach nazywa się Starym Rzeszowem, Antiqua Reschow, a do końca XVIII wieku nawet Starym Miastem. Znaleziska potwierdzają nawet wcześniejsze osadnictwo w okresie wpływów rzymskichKotula F., Tamten Rzeszów, wyd. Rzeszów 1997. Kazimierz Wielki wraz z nadaniem praw miejskich w 1354 r. darował Rzeszów Janowi Pakosławicowi, który przeniósł miasto w miejsce dzisiejszego rynku. W miarę upływu czasu osiedle nabrało cech wsi podmiejskiej. Staromieście posiadało wybitnie rolniczy charakter, do początków wieku XVIII stanowiło część włości rzeszowskich, należących do Lubomirskich. W roku 1726, po śmierci H. A. Lubomirskiego jego majątek rozparcelowano między 3 synów, wedle tego podziału Staromieście przypadło Jerzemu Ignacemu. Po śmierci włość odziedziczył jego syn Teodor, w trakcie gdy nad Rzeszowem faktyczną pieczę sprawowała jego macocha Joanna de domo Stein. Teodor Lubomirski i jego żona Eleonora Małachowska umiarli bezdzietnie.