W późniejszych dokumentach nazwa nowej osady nie pojawia się już, nie spotyka się także w tej okolicy rzeki o wspomnianej nazwie.
Jedna z najstarszych hut szkła istniejąca na terenie dzisiejszej gminy Bieliny również była zlokalizowana w okolicach Lechowa, prawdopodobnie nad rzeką Nidzianką. Huta z terenu Lechowa dostarczała wyrobów szklanych nie tylko dla dworu biskupiego, ale również na wielki rynek krakowski. Obok zwykłych szyb i prostych naczyń produkowano tu szkła luksusowe, wilkomy cechowe czy szklanice obrączkowe. Huta ta zatrudniała 5 pracowników podczas gdy w większości ówczesnych zakładów szklarskich zatrudniano najczęściej 2 – 3 pracowników, rzadko więcejAndrzej Drogosz i Aneta Cedro, Kartki z przeszłości gminy Bieliny: monografia historyczno-etnograficzna gminy Bieliny.
W 1864 roku po upadku powstania styczniowego również mieszkańcy Lechowa, należącego wcześniej do Dóbr Napękowskich Kapituły Katedralnej Krakowskiej, liczyli na przeprowadzenie we wsi kolonizacji. Włościanie nie odrabiali wprawdzie pańszczyzny, ale opłacali czynsz na rzecz folwarku. Od północy i południa Lechów graniczył z lasami rządowymi należącymi do Straży Orłowiny Leśnictwa Łagów, od wschodu - z dobrami rządowymi wsi Lechówek, zaś na zachodzie - z dobrami rządowymi wsi Makoszyn.