Ksiądz według prawa kościelnego nie mógł wyrazić na to zgody i o sprawie poinformował władze administracyjne. Starosta opatowski nie zezwolił na pogrzebanie zwłok i wydał polecenie posterunkowi policji, by wystawić straże oraz zezwolił w razie konieczności na użycie broni palnej przeciw wzburzonym parafianom. Proboszcz telegraficznie porozumiał się z nuncjuszem apostolskim i ten udzielił pozwolenia na pogrzebanie zwłok na cmentarzu w Łagowie. Chciano uniknąć konfliktu, ponieważ w niedalekim Szumsku działał kościół narodowy i obawiano się zwiększenia jego wpływu w tej okolicy. Wbrew prawu kościelnemu faktycznie zachowano dotychczasowy podział dla mieszkańców Lechowa i Orłowin.

W 1937 roku podjęto próbę przyłączenia Lechowa do kościoła parafialnego powstałego w Makoszynie. 14 czerwca tego roku przeprowadzono w szkole w Lechowie plebiscyt. Uprawnieni do głosowania mieszkańcy miejscowości byli wzywani imiennie do sali gdzie ogłaszali swoją decyzję komisji, składającej się z przedstawicieli kurii z Kielc i Sandomierza oraz mieszkańców wsi: Jana Szczepaniaka i Tomasza Opali. Na 414 uprawnionych w plebiscycie wzięło udział 242 osoby z czego jedynie 9 głosowało za przyłączeniem do Makoszyna.