Mimo to Grecy, choć z wielkimi ofiarami, walczyli nieugięcie o swą niepodległość. W tym okresie Aleksander I stał się bardzo pobożny i uległy wobec Cerkwi prawosławnej. Kazał zlikwidować tajne stowarzyszenia masońskie oraz Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświaty, pozostawiając w resorcie tylko sprawy oświaty.
Zdaniem przedwojennego polskiego historyka, Janusza Iwaszkiewicza, car Aleksander przed śmiercią planował konwersję na katolicyzm. Miał w tym celu spotykać się z polskim dominikaninem, Faustynem Ciecierskim, który notował spotkania w kronice klasztornej, odnalezionej przez archiwistę Euzebiusza Łopacińskiego i ogłoszonej przez Iwaszkiewicza drukiem.
W ostatnich latach życia cesarza w rządach wyręczał go faworyt Aleksiej Arakczejew.
Wieloletnią metresą Aleksandra była Maria Naryszkina (1779–1854), z tego związku pochodziła córka Zofia, zmarła w 1824 w wieku 16 lat, co było dla cara wielką osobistą tragedią.