W 1430 odnotowano sprawę sądową we wsi. Kmieć Wojciech Bukowski pozwał plebana Klemensa z Lewic ponieważ wtargnął on przemocą do jego domu, zabrał siekierę, wypędził domowników powodując przez to szkody wskutek zaniedbania prac oraz przez kradzież.

W 1451 Jan z Pniew wraz z synami niedzielnymi Piotrem kantorem katedry poznańskiej oraz Wincentym, sprzedał 9 grzywien czynszu rocznego za 100 grzywien z zastrzeżeniem prawa wykupu, które ustanowiono na połowie Pniew wraz z przedmieściem oraz na całym mieście Lewice. Czynsz zakupił ksiądz Bodzęta z Węgierskiego na rzecz ufundowania altarii św. Wojciecha w katedrze poznańskiej. W 1462 Piotr z Pniew jako opiekun Wincentego z Pniew sprzedał na mieście Pniewy, Lewicach oraz wsi Lubocześnica 14,5 złotych węgierskich oraz 4 grzywny czynszu rocznego za 174 złotych węgierskich mansjonarzom kolegiaty św. Stanisława w Szamotułach.