W latach 1439–1502 imiennie odnotowani zostali mieszkańcy wsi: w 1439 Stanisław Chmiel, szwagier i opiekun Stanisławy, wdowy po Mikołaju zwanym Kluka z Osowa. W 1502 wspomniani zostali kmiecie: Błażej Michalik siedzący na 1 łanie, Stanisław Goły, Stanisław Bródka, Mikołaj Zielenicz, Jan Kwiatek, Marcin Bojanek, Michał, Maciej Basz, z których każdy gospodarował na 3/4 ł., a także Frącek i Bartłomiej Bieniasz, każdy na 1/2 łana, Michał Kielcz na 1/4 łana, wspomniany został także karczmarz Mikołaj. W 1475 miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnych rodów wielkopolskich i leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.
W 1509 Łoniewo znajdowało się w dobrach Osieczna. W wyniku zamiany dóbr pomiędzy córkami Mikołaja Borka Osieckiego - Barbarą Dobrogostową Jezierską i Małgorzata Lasociną Zaborowską, a małoletnim Andrzejem z Górki synem Łukasza właścicielami miejscowości stali się członkowie wielkopolskiego rodu Górków herbu Łodzia.