Wieś stanowiła własność szlachecką, w roku 1348 Kazimierz Wielki zaświadcza, że Dzierżko syn Albina i jego bracia Jan synowie Jakuba i jego bracia Bogusław Wojciechowic i jego brat, Dobiesław z Drzewoznana i jego brat, dziedzic z Łubek są prawymi rycerzami.
W roku 1414 odbyły się w Łubkach roczki ziemskie (roczki zwane też poroczki) „ad expedicionem progrediendo”
Własność wsi w późnym średniowieczu jest rozdrobniona tylko wieku XV w księgach ziemskich lubelskich jest kilkadziesiąt zapisów informujących o zbyciu, przekazaniu w drodze sukcesji, zastawów i koligacji.
W księgach poborowych powiatu lubelskiego z lat 1531–1533 odnotowano pobór z części Piotra Łodzi ½ łana kmiecego i młyna, części Abrahama 1 łana kmiecego i młyna. Oraz szlachty bez kmieci: 1531 Stanisław ¼ łana 1533 Mikołaj Nawój ¼ łana, Andrzej Stogniew ¼ łana, Jan Niosek ¼ łana, Marcin Laski ¼ łana 1531-3 Marcin Garbacz, Pstrąg, Piotr Mazurowicz, Dobiesław ½ łana, Marcin Moszeński ¼ łana, Paweł Rej ¼ łana, Jan i Marcin Buzowie-Bosowie 1 łan, Stanisław Mazurowicz ½ łan, Zbigniew-Zbysław ¼ łan, Jan Ziemek synowiec Zbigniewa ¼ łana, Marcin Nawrotowicz ½ łana, Jakub Niosek i Stanisław Drogosz ½ łana, Jan Krzczon z synami 1 łan (RP). Łącznie odnotowano pobór z 20.