Józef Iżycki pozostawił dobra ługowskie swojemu bratu Benedyktowi, zobowiązując go jednak testamentem do wypłacania stałej pensji zaufanemu ekonomowi majątku, Józefowi Ryszczyńskiemu. Nowy dziedzic wysyłał pieniądze do momentu, w którym zorientował się, że właściwy Ryszczyński już nie żyje, a pod jego nazwisko podszywa się inna osoba. Szczególnie hojną okazała się być wdowa po Benedykcie Iżyckim. Przede wszystkim zobowiązała kolejnych dziedziców Ługowa do „wystawienia swoim kosztem domu na szkółkę i wydzielenia gruntu na ogród. Dodatkowo właściciel dóbr Ługów obowiązany był dawać corocznie na nauczyciela szkółki po dwa sągi drzewa na opał i cztery korce zboża”. W tym samym czasie rozpoczął się proces uwłaszczania chłopów, powstało wówczas w Ługowie 18 gospodarstw. Nowa właścicielka Ługowa, Wanda Lipska, miała kłopoty w zarządzaniu majątkiem, być może również z powodu hojności swojej ciotki. Nad majątkiem przez lata wisiała groźba licytacji. Brakuje dokładniejszych danych z kolejnych lat, ale Wanda Lipska w latach 1864-1925 była dziedziczką Ługowa. W 1877 roku dwór ługowski przekazał mieszkańcom wsi „za służebności gromadzkie” ponad 35 ha ziemi leżącej nad Ciemięgą na wspólne użytkowanie.