Mimo początkowo niewielkiej znajomości anatomii, artysta próbował swych sił w skomplikowanych przekrojach i skrótach. W sztychu Ecce Homo (1510) – zaliczanym do najdojrzalszych i najstaranniej wykończonych jego dzieł, specjalnego znaczenia nabiera znakomicie oddana architektura, niewystępująca w innych jego pracach. W sztychu Mleczarka (1510), Lucas tworzy inkunabuł malarstwa rodzajowego.
Podobnie nowy temat malarski w sztuce holenderskiej stanowi Autoportret (1509 znajdujący się w Herzog Anton Ulrich-Museum w Brunszwiku).
Wybrane obrazy Tryptyki Mojżesz wydobywający wodę ze skały (1527), 182,5 × 237 cm, Museum of Fine Arts, Boston Sąd Ostateczny (1526-27), 269,5 × 185 cm + 265 × 76,5 cm, Stedelijk Museum Lakenhal, Lejda Taniec ze złotym cielcem (1528-30), 93 × 67 cm + 91 × 30 cm, Rijksmuseum, Amsterdam Uzdrowienie ślepca z Jerycha (1531), 115,5 × 150,5 cm + 89 × 33,5 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg Autoportret (1509), 29 × 22 cm, Herzog Anton Ulrich-Museum, Brunszwik Gra w szachy (ok. 1508), 27 × 35 cm, Gemaldegalerie, Berlin Grający w karty (1520), 29,8 × 39,5 xm, Muzeum Thyssen-Bornemisza, Madryt Grający w karty (1520), 56,5 × 61 cm, National Gallery of Art, Waszyngton Kuszenie św. Antoniego (ok. 1530), 66 × 71 cm, Królewskie Muzea Sztuk Pięknych, Bruksela Lot z córkami (ok.