Od tego czasu często wypowiadał się na tematy związane z łamaniem praw człowieka w NRD (broniąc ówczesnych decyzji kierownictwa jako „mniejszego zła” i „wyniku ówczesnej sytuacji geopolitycznej” przed zarzutami mediów). Zaprzeczał także, by jako osoba odpowiedzialna za przeprowadzenie wyborów w NRD ponosił odpowiedzialność za ich fałszowanie.

W 1993 r. rozpoczął się proces przeciwko Krenzowi: w sprawie śmierci uciekinierów na granicy wewnątrzniemieckiej oraz w sprawie fałszerstw wyborczych. W 1999 r. Federalny Trybunał Sprawiedliwości utrzymał wyrok Berlińskiego Sądu Krajowego z 28 sierpnia 1997 o karze sześciu lat więzienia dla oskarżonego (co on sam określił jako „Siegerjustiz”, czyli „sprawiedliwość zwycięzców”). W latach 1999–2003 Krenz odbywał karę w zakładzie Berlin-Hakenfelde (później Berlin-Plötzensee). 18 grudnia 2003 wyszedł na wolność, wykonanie pozostałej części kary zawieszono. W 2009 r. wydał wspomnienia pt. Gefängnis-Notizen (Notatki więzienne), które spowodowały wzrost jego popularności. Do aktywnej polityki jednak już nie powrócił.

Przypisy

Bibliografia Biogram

Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Partyjnej KPZR w Moskwie Kategoria:Działacze FDJ (NRD) Kategoria:Głowy państwa NRD Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołobrzegu Kategoria:Niemieccy przestępcy Kategoria:Odznaczeni Orderem Karla Marksa Kategoria:Politycy SED Kategoria:Urodzeni w 1937