Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu serce i wyrastające z niego pięć kwiatów, na sercu cyfra 3, po prawej i lewej wysokie zboże, a w otoku napis: LANGENBRUCK: GEM: S: / NEYSTAETER CREYS (). Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego prudnickiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. Między połową XVIII a końcem XIX wieku nad strumieniem na północ od głównej zabudowy Moszczanki powstała kolonia Siemków, przypuszczalnie zasiedlona przez protestanckich emigrantów z Czech. mały|upright|lewo|Pieczęć Moszczanki (1806) mały|Panorama i dworzec kolejowy w Moszczance (1910) W 1827 w północno-wschodniej części wsi wybudowano przydrożną kapliczkę. Od 1828 w dawnym młynie funkcjonowała fabryka sukna i przędzy wełnianej, którą założył Friedländer. W Moszczance wybudowano dwie szkoły, cztery młyny i folwark zamkowy. W 1865 wieś zamieszkiwało 43 kmieci, 64 zagrodników i 174 chałupników. Moszczanka wraz z okręgiem dworskim zajmowała powierzchnię 1860 ha, z czego w 1885 na użytki rolne przypadało 63% gruntów (1030 ha pól i 143 ha łąk), a na lasy 7,7% (572 ha). Znaczny był udział małych i karłowatych gospodarstw. Analfabeci w 1871 stanowili 4,5% mieszkańców, a 90% było wyznania katolickiego.