Wzmianki dotyczące Nowego Dworku z 1670 roku dotyczą inwentaryzacji dóbr klasztornych przedstawionych przez opata Jana Kazimierza Szczukę dla cesarza austriackiego. Nowy Dworek około 1790 roku zamieszkiwało 99 mieszkańców, głównie słabo uposażonych zagrodników i chałupników. Podstawą ówczesej gospodarki wsi była hodowla owiec, których wełna znajdowała duży popyt w pobliskim Świebodzinie. Po odebraniu w 1810 roku Nowego Dworku zakonnikom, jego dobra zostały zlicytowane za 5500 talarów dla Carla Hoffartha. Własność prywatna pozytywnie wpłynęła na rozwój wsi i ta w 1885 roku liczyła już 363 osoby. Po 1945 roku ziemie dawnego dworu zostały rozparcelowane dla rolników indywidualnych. We wsi od 1 września 1986 roku funkcjonuje Ośrodek dla Osób Uzależnionych.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: obiekty Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego z lat 1934-45, dec. → Międzyrzecz, Centralny Odcinek MRU: schron bojowy PzW nr 708.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Nowy Dworek jako "Nowy Dwór" w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Świebodzin (gmina)