terminu wejścia w życie traktatu.
Najważniejsze postanowienia traktatu Wprowadzenie gender mainstreaming jako strategii politycznej obowiązującej państwa członkowskie (art. 2). Włączenie Schengen w ramy Unii i Wspólnot Europejskich. Wprowadzenie możliwości uchwalenia sankcji dla państwa członkowskiego naruszającego zasady demokracji; przepisy te uchwalono z myślą o przyszłych członkach – państwach postkomunistycznych, okazało się jednak, że Unia była blisko skorzystania z tych zapisów w odniesieniu do kraju z ponad 40-letnią demokracją – Austrii (chodziło o utworzenie rządu z udziałem FPÖ Jörga Haidera). Wprowadzenie procedury wzmocnionej współpracy – większość państw członkowskich mogła zadecydować o nawiązaniu bliższej współpracy z wykorzystaniem struktur unijnych, pod warunkiem spełnienia kilku ograniczeń, m.in. otwartości takiej współpracy dla wszystkich państw członkowskich. Jak dotąd wykorzystano tę procedurę tylko dwa razy. Wzmocnienie pozycji Parlamentu Europejskiego – dzięki rozszerzeniu zakresu stosowania procedury współpracy może on odtąd zablokować większość propozycji legislacyjnych Komisji. Jednocześnie uproszczono samą procedurę współdecydowania poprzez likwidację III czytania. Parlamentowi nadano także prawo do akceptowania kandydata na stanowisko przewodniczącego Komisji.